Na wilweg ben ik teruggekomen naar Curacao

Het WilWeg-programma zat vol hoogtepunten. Van windsurfen tot een scooter tour over het eiland en de prachtige Blauwe Kamer tour, het was een groot avontuur.
 
Maar wat het echt bijzonder maakte, waren de mensen. De autoritten samen naar activiteiten toe. De kleine momenten. Het lachen om niks. Samen iets nieuws beleven. En natuurlijk de feestjes, die horen er ook bij 
 
Het zijn niet alleen de grote activiteiten die blijven hangen, maar juist die spontane momenten tussendoor. Dat maakt WilWeg zo waardevol. 

Toen ik in april weer terugkwam in Nederland, wist ik eigenlijk vrij snel: ik wil terug. En niet voor een paar weken, maar voor een half jaar.
 
Ik voelde me zo thuis op het eiland. In Nederland wist ik nog steeds niet goed wat ik wilde. Ik wilde nog even leven, Ontdekken, Vrij zijn.
 
De keuze was niet makkelijk. Samen met mijn ouders heb ik er veel over gesproken. Ik had twee opties: nu een half jaar naar Curaçao, of later (op een moment dat mijn moeder er misschien niet meer zou zijn). 
 
Mijn moeder zei iets wat ik nooit vergeet:
“Ga nu. Anders ga jij straks voor ons zorgen en ik wil dat jij dit avontuur nog beleeft. Ik wil zien wat jij gaat doen. Ik wil dat jij gelukkig bent.”
 
Ze gaf mij het duwtje dat ik nodig had. Het leven is kwetsbaar. Hoe gezond je ook bent, het kan zomaar anders lopen. Ik ben jong. Nu kan ik gaan.
 
Met een duidelijke afspraak met mezelf: als het thuis niet goed zou gaan, pak ik mijn paspoort en neem ik de eerstvolgende vlucht terug. 

Een half jaar naar Curaçao gaan zonder iemand te kennen is spannend. Maar ik ben er open in gegaan. Ik ben sociaal, maak makkelijk een praatje, maar kijk in het begin ook even de kat uit de boom.
 
Nieuwe vriendschappen zijn zo belangrijk als je zonder vaste vrienden of familie op het eiland zit. Je zit samen in hetzelfde schuitje. Je begrijpt elkaar. Je maakt herinneringen die je je hele leven meeneemt.
 
Wat ik leerde? Contact begint klein. Even gedag zeggen. Een praatje maken. Je komt elkaar toch steeds weer tegen op dezelfde plekken. En je hoeft je niet te beperken tot je eigen huis. Ook met andere studenten, vaste bewoners of mensen buiten Wereldstap om kun je mooie connecties maken. 

Ik kwam eigenlijk zonder vast plan naar Curaçao. Wereldstap hielp mij met al het papierwerk, dat gaf rust. Eenmaal aangekomen ben ik zelf op zoek gegaan naar werk (met hulp waar nodig).
 
Ik ging werken bij een jetski-verhuur. Vijf dagen per week werkte ik daar. Ik deed kantoorwerk: planning, klantcontact en organisatie. Maar ik ging ook mee op jetski tours, kajaktours en boottours.
 
Werken met uitzicht op turquoise water. Dat blijft bijzonder.
 
Na werk genoot ik van het eiland. Stranden ontdekken. Feestjes meepakken. Nieuwe plekken verkennen. Gewoon leven.
 

Ik kwam regelmatig langs bij Wereldstap. Zoals ze zelf zeggen: ik hoorde bijna bij het meubilair .
 
Doordat ik al eerder met hen op het eiland was geweest, voelde het vertrouwd. Een stukje thuis, midden op Curaçao.
 
Want hoe mooi het avontuur ook is, er zijn ook momenten waarop het minder leuk is. Je voelt je soms alleen. Je hebt vragen in je hoofd. Er komt stress of er gebeuren dingen die je niet had verwacht.
 
Op zulke momenten kon ik altijd een berichtje sturen of even binnenlopen. Dan stond er een kop koffie of water klaar en werd er geluisterd. Dat vangnet is zo waardevol.

Wat Curaçao voor mij bijzonder maakt, is de rust. De sfeer. De manier van leven.
 
Ik voelde minder maatschappelijke druk. Minder ‘moeten’. Meer ruimte om te zijn. Om te ontdekken wie ik ben en wat ik wil.
 
Het eiland heeft iets waardoor je vertraagt en juist daardoor ga je scherper zien wat echt belangrijk is.

Voor deze reis heb ik mijn baan opgezegd. Volledige vrijheid.
 
Er staan inmiddels wel een paar dingen vast. Over drie maanden vertrek ik voor 21 dagen naar Vietnam, weer een nieuw avontuur. Daarnaast ga ik zorg bieden aan een jongetje met niet-aangeboren hersenletsel. Iets wat dichtbij mij ligt en waar ik mijn hart in kwijt kan.
 
Verder ga ik rustig kijken wat ik wil. Tijd doorbrengen met mijn ouders. Mijn dromen achterna gaan. Niet wachten, maar doen. Stap voor stap ontdekken waar ik gelukkig van word.
 
Het leven leiden dat je je later wilt herinneren.
 
En wie weet… misschien kom ik ooit weer terug naar het eiland.  
 

Ga open het avontuur in. Zeg vaker “ja” dan “nee”. Maak contact, al is het maar met een simpele “hoi”. Maar naast die mindset wil ik je ook een paar echte eiland-tips meegeven
 
Ga naar de happy hours
Happy hours zijn de plek waar iedereen samenkomt. Denk aan strandtenten zoals Mambo Beach, Jan Thiel of Wet & Wild. Je ontmoet daar altijd nieuwe mensen. Ga gewoon mee, ook als je niemand kent, vaak begint daar een spontane avond die je niet had gepland, maar nooit meer vergeet.
 
Ontdek zoveel mogelijk stranden
Elk strand heeft zijn eigen sfeer. Ga snorkelen bij daaibooi, chillen bij Cas Abao of gewoon met vrienden de zonsondergang kijken. Neem een boxje mee, wat drinken, en geniet. Het zijn die simpele avonden die goud waard zijn.
 
Probeer verschillende restaurants
Ga lokaal eten. Probeer een barbecue-avond, eet vers gevangen vis of geniet van een avondje uit bij een gezellig restaurant aan zee. Het is niet alleen het eten, maar de setting, de muziek en de mensen om je heen die het bijzonder maken.
 
Zeg ja tegen activiteiten
Of het nou een bootdag is, een jetski-tour, een roadtrip met de auto of spontaan naar Westpunt rijden: doen. Soms zijn de niet-geplande dagen de allerbeste.
 
Leef spontaan
Wat Curaçao echt bijzonder maakt, is het spontane leven. Minder plannen, meer voelen. Minder “moeten”, meer “we zien wel”. Een appje in de groepschat: “Wie gaat er mee naar het strand?”, en een uur later zit je in de auto.
 
Dat is het eilandgevoel.
 
Dus mijn belangrijkste tip: maak herinneringen. Niet alles hoeft perfect of gepland te zijn. De mooiste momenten ontstaan juist onverwachts.
 
Wacht niet op het perfecte moment. Dat moment creëer je zelf.
 
Geniet.